[ سؤال وجوابها ] سؤال الف [ 1 ] : حروف هجا يعنى : ا ، ب ، ت . . . معنى دارند يا نه ؟ وبر تقديرى كه معنىدار باشند ، معاني آنها چيست ؟ جواب : از أحاديث معلوم مىشود كه آنها معنى دارند ، ومهمل نيستند ، ومعاني آنها به چند طريق روايت شده . از آن جمله است كه : شيخ صدوق - عليه الرحمة - به سند معتبر « 1 » از حضرت امام حسين عليه السّلام روايت كرده است كه : « يهودي به خدمت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آمد وحضرت أمير المؤمنين عليه السّلام در خدمت آن حضرت بود ، پس يهودي عرض نمود كه چه فايده است در حروف هجا ؟ حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به حضرت أمير عليه السّلام فرمود كه : جواب ده أو را ! وگفت : خداوندا ! أو را توفيق ده ، وتسديد كن . پس حضرت أمير عليه السّلام فرمود كه : « هيچ حرفى نيست مگر آنكه نامى از نامهاى الهى است » . بعد از آن گفت به اين مضمون : « اما « الف » پس اللّه است كه نيست معبودى غير أو ؛ حىّ وقيّوم . و « با » باقي است بعد از فناى خلق أو . و « تا » توّاب است كه توبهء بندگان را قبول مىكند . و « ثا » ثابت است كه مؤمنان را مىدارد بر قول ثابت . و « جيم » جليل وبزرگ است ثناى أو ، بزرگ « 2 » است نامهاى أو . و « حا » حق است وحىّ وحليم . و « خا » خبير است به آنچه بندگان مىكنند . و « دال » ديّان است وجزا دهندهء روز جزاست . و « ذال » ذو الجلال والاكرام است . و « را » رؤوف است به بندگان خود . و « زاء » زينت پرستندگان است . و « سين » سميع وبصير است . و « شين » شاكر است بندگان مؤمن خود را . و « صاد » صادق است در وعد وعيد . و « ضاد » ضارّ

--> ( 1 ) در نسخهء ب ( به سند معتبر ) نيامده است . برخى از راويان اين حديث توثيق نشده‌اند واز اين جهت شايد نسخه ب صحيح باشد . ( 2 ) ه‍ : منزّه .